ස්වයංපෝෂිත ගම්මාන, සහයෝගයෙන් කළ ගොවිතැන, පන්සල කේන්ද්‍ර කරගත් ජීවිතය... මහනුවර යුගයේ ජන සමාජය අපට උගන්වන්නේ මොනවාද?
පරිභෝජනය පදනම් කරගත් ස්වයංපෝෂිත ආර්ථිකයකි.
කඳුකරයේ තෙරප්පු (පඩි) කුඹුරු; සහයෝගයෙන් (අත්තම් ක්‍රමය) වගා කිරීම.
කුරක්කන්, මෑ, තල, එළවළු.
පොල්, පුවක්, කොස්, දෙල්, කෙසෙල්, ගම්මිරිස්.
ගොවිතැනට හා ප්‍රවාහනයට ගවයන් හා මීහරකුන්.
කුල පදනම් කරගත් කර්මාන්ත; විවිධ කර්මාන්තවලට ප්‍රසිද්ධ ප්‍රදේශ (උදා: වළං, පිත්තල, පැදුරු).
එදිනෙදා ජීවිතයට අවශ්‍ය බොහෝ දේ ගම තුළම නිෂ්පාදනය කෙරිණි.
සමාජය සංවිධානය වූයේ ඉඩම් පදනම් කරගෙනය. සියලු ඉඩම්වල අයිතිය රජු සතු විය.
පන්සල ආගමේ, අධ්‍යාපනයේ හා සමාජ සේවයේ කේන්ද්‍රය විය. ගම්වාසීන්ගේ ගැටලු විසඳීමේදීද භික්ෂූන් වහන්සේලාගේ උපදෙස් ලැබිණි.
එක් එක් එක අයත් කාණ්ඩය තෝරන්න.
මාතෘකාව: “පුවත්පත් ලිපිය: “මහනුවර රාජධානියේ සමාජ සංවිධානය හා අදට පාඩම්””
0 / 5